Lieve Telegraaf, fouten moet je rectificeren

De politie, die in eerste instantie het verkeerde getal publiceerde, heeft keurig gerectificeerd. Nu jullie nog.

Lieve Telegraaf,

Ik schrijf deze brief in de hoop dat jullie er wat van kunnen leren; misschien kunnen we er zelfs allemaal wel wat van leren.

Wat zijn jullie? Een grote landelijke krant, met een oplage van 350.000 exemplaren. Jullie schrijven niet voor de linkse grachtengordelelite. Jullie schrijven voor de “gewone” man of vrouw. Dat is goed. Niemand wil dat het nieuws eenheidsworst wordt.

Op een bepaalde manier zijn jullie de echte hipsters. Jullie gebruikten clickbait titels “before it was cool”. Ook offeren jullie zonder probleem een volledige voorpagina op om ergens groots de aandacht op te vestigen. Daarnaast heb ik er geen moeite mee als er duiding wordt gegeven aan het nieuws. “Hoe erg is dit? Hoeveel last heb ik ervan?” zijn terechte vragen die lezers zich stellen. Nieuws zal nooit volledig objectief zijn, en die illusie moeten we ook niet hebben.

De droom die ik wel heb is die van de rechtvaardige, eerlijke en open wereld. Een wereld waarin we het eens kunnen worden over feiten, zodat we er daarna een constructief debat over kunnen hebben. Dit is geen wereld waarin het niets uitmaakt dat een getal volledig verkeerd is. Dit is ook geen wereld waarin een handvol anonieme bronnen en een stel anekdotes een goed beeld geven van wat er gebeurt.

Waarden en onwaarheden worden door jullie regelmatig door elkaar gemengd tot een angstaanjagend geheel. Elke zin en elk woord wakkert het gevoel van onbehagen aan. Nadat het lezen van zo’n artikel ben je niet wijzer over de wereld, maar ben je er wel banger voor.

Ik weet niet of we eruit kunnen komen. Het enige wat ik jullie kan vertellen is dat er met eerlijk werk een prima boterham te verdienen is. Zo’n Wob-verzoek over een gevoelig onderwerp, dat is nieuws! Even netjes alles uitzoeken, opschrijven zonder keihard te veroordelen, en je hebt een goedverkochte krant.

Ik begrijp best dat het moeilijk is om deze stap te zetten.

Zullen we afspreken dat jullie in eerste instantie kritisch kijken naar alle gegevens, en zorgen dat deze kloppen? Laten we beginnen de 10.000 onterecht beschuldigde statushouders. Misschien was het de politie die in eerste instantie het verkeerde getal publiceerde, maar zij hebben keurig gerectificeerd. Nu jullie nog.

Als dat geregeld is gaan we werken aan de andere uitspraken die de verdeeldheid in de samenleving alleen maar vergroten. Het is een lange weg, maar zolang we stappen blijven zetten komen we er wel.

We houden contact.

Groeten,

Gerard

Deze open brief is ook verschenen op Joop.nl.

Bijna 10.000 statushouders valselijk beschuldigd

De Telegraaf bracht vrijdag het nieuws naar buiten dat er bijna 10.000 statushouders verdacht zouden zijn van een strafbaar feit. Op een totaal van ongeveer 60.000 mensen is dat een flinke hoeveelheid.

Ik zal het gelijk verklappen. Het aantal van 9300 verdachten (“bijna 10.000”) klopt niet. De oorzaak is een verkeerde grafiek in het laatste monitorbericht van de politie, en dit getal is zonder controle overgenomen door de Telegraaf. Het werkelijke aantal verdachten is waarschijnlijk ~900, wat betekent dat 1,5% verdacht is, 11 keer minder dan wat de Telegraaf beweert. Een ander probleem is dat de Telegraaf hier “statushouders” gebruikt, terwijl de gegevens over asielzoekers gaan.

Dit artikel is opgepikt door:

  1. Joop.nl: Telegraaf beschuldigt bijna 10.000 statushouders valselijk (2 juli 2017)
  2. GeenStijl: Over die 10.000 ‘criminele’ statushouders: politie naait Telegraaf met foutenfestival (2 juli 2017)
  3. Metro: Wat weten we wél over criminele asielzoekers? (3 juli 2017)

Analyse

Hoe heeft het zover kunnen komen dat een krant met een oplage van meer dan 350.000 exemplaren een getal noemt wat 11 keer te hoog is? Hier mijn analyse op basis van de gegevens die de Telegraaf heeft opgevraagd in het kader van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob).

Laten we beginnen met het getal 9300. Dit blijkt te komen uit het monitorbericht van week 39, uit figuur 4.11 op pagina 33:

We zien hier het getal 9392 staan. Dit moet wel het getal zijn waar de Telegraaf zich op heeft gebaseerd. Dit wordt ondersteund doordat ze in de zelfde paragraaf 183 veelplegers noemen, een getal wat ook uit deze grafiek komt.

Waar komt dit getal vandaan? Op pagina 6 van de probleemverkenning staat immers een totaal van 566 verdachten genoemd (na correctie van dubbel gebruikte vreemdelingennummers). 9392 was al onvoorstelbaar hoog, en nu komt het nog niet overeen met wat de politie zelf opschrijft.

Hoe is dit getal in de grafiek terecht gekomen? Mijn eerste vermoeden was dat dit per abuis voor het totaal aantal vreemdelingen was in plaats van alleen de asielzoekers.  Als we naar het rapport voor week 1 kijken zien we op pagina 26 het volgende:

Het totaal van 8707 wat hier genoemd wordt voor de Overige vreemdelingen komt aardig in de buurt van de 9392. Zouden de gegevens verwisseld zijn? Om dit te controleren ben ik alle weekbestanden gaan nalopen. Hier het verloop van het aantal asielzoekers met VRIS proces voor de weken van 2016. VRIS staat voor ‘vreemdeling in de strafrechtketen’.

We zien hier dat er een aantal hele bijzondere zaken aan de hand zijn. Dit is geen simpele verwisseling. Tot week 19 lijkt alles in orde, en zien we het aantal asielzoekers met VRIS proces langzaam toenemen. Daarna zit er bij week 21 opeens een piek, en dan gaat het alle kanten op. Bij week 33 zien we een sprong van 1111 naar 6830, en daarna gaat het totaal met ~500 per week omhoog. Kortom: er lijkt niets van te kloppen. Zeker niet omdat we het totaal aantal asielzoekers met VRIS proces ook kunnen opzoeken in een andere tabel in het monitorbericht van week 39, op pagina 32:

Als we deze getallen optellen komen we uit op 911. Maar we hebben een probleem. Dit getal komt niet overeen met het aantal van 566 verdachten wat de politie noemt in de probleemverkenning.

Update 3 juli: – J.W. Navis, een van de journalisten van de Telegraaf, wees mij erop dat het verschil wordt veroorzaakt doordat de politie in de probleemverkenning kijkt naar instroom vanaf 1 januari 2016, in plaats van instroom vanaf 1 januari 2015. Eerder schreef ik hier dat het wel of niet hebben van een ID-straat registratie iets met het verschil te maken kon hebben. Mogelijk speelt dat ook nog mee. Hoe dan ook kunnen deze getallen niet makkelijk vergeleken worden.

Als laatste kijken we of het aantal van 911 verdachte asielzoekers overeenkomt met wat we zouden verwachten. Het getal komt neer op een “verdacht zijn percentage” van 1,5%. Ter vergelijking: voor mensen met een Nederlandse achtergrond is dit getal 0,8%. Let op: deze getallen zijn lastig te vergelijken aangezien ze niet gecorrigeerd zijn voor leeftijd en andere factoren.

Dit leidt tot de volgende conclusies: de interne rapportages van de politie kloppen niet altijd volledig  en De Telegraaf denkt niet kritisch na, en neemt gewoon over wat goed in hun verhaal past.

 

Mijn ruwe data is te vinden in deze spreadsheet.

Disclaimer: ik ben absoluut geen deskundige op het gebied van asielzoekers en criminaliteit. Ik heb slechts geprobeerd de documenten zo goed mogelijk door te spitten. Feedback graag via Twitter naar @GerardKrolNL.