“Of eet je vegetarisch?”

Het is zover.  Ik ben (en noem mezelf) nu vegetariër. Vegetarisch gaan eten was voor mij geen beslissing die ik van de ene op de andere dag heb genomen. Het was een heel proces.

Lang geleden heb ik er wel eens over nagdacht of ik zou stoppen met het eten van vlees. Ik heb toen besloten het niet te doen, omdat ik het toch niet zielig genoeg vond voor de dieren en omdat ik dacht dat het allemaal teveel gedoe zou zijn.

Nadat ik, iets meer dan een jaar geleden, actief werd bij GroenLinks ben ik er nog eens over gaan nadenken. Ik was nooit een enorme vleeseter, en at het al 1-2 dagen per week niet. Gewoon omdat dit in sommige recepten niet nodig is. De milieuaspecten was ik niet mee bezig, maar daar ben ik me toen langzaam van bewust geworden. Dat was de druppel. Vlees eten was niet meer echt fijn.

Ik heb toen ongeveer een jaar lang bij het koken geen vlees door het eten gedaan, en het ook niet op brood gegeten. Vis at ik nog wel, en buitenshuis at ik een enkele keer nog vlees. Dat beviel uitstekend, en het ging eigenlijk vanzelf. Op vis is echter ook wel wat aan te merken, en op een gegeven moment heb ik besloten dat ook maar te laten staan.

De laatste maanden was ik een soort undercover-vegetariër. Ook voor mezelf. Gewoon om mee te doen eet je dan wel vlees bij een barbeque. Ook met het idee: een enkele keer vlees eten sloopt niet gelijk de planeet, en het is leuk, gezellig en lekker. Daarvan merkte ik echter dat ik het toch niet fijn vond. Mijn geweten kon het niet aan.

Vorige week, op een barbeque bij m’n overburen,  moest ik weer kiezen. Die keus werd me overigens wel makkelijk gemaakt, met “of eet je vegetarisch?”. Na mijn “liefst wel” antwoord ben ik  nog even naar de supermarkt gelopen voor wat extra vleesvervangers. Ik kon ze zo bij de spullen van de twee andere vegetariërs leggen.

Het vegetarisch barbequen beviel me uitstekend. “Nep” vlees eet ik niet veel, maar de vegetarische worstjes van de barbeque smaken prima, en zelfs de groenteschijf lukte goed, werd extra lekker met een beetje rooksmaak. Is een echt worstje of een echte hamburger net iets lekkerder? Ja, maar zo is het nu eenmaal.

Ik wil graag alle vegetariërs bedanken die de weg hebben bereid. Zonder de ervaringen van thuis al regelmatig vegetarisch eten vanwege m’n zusje, en zonder het fijne aanbod van vleesvervangers in de supermarkt, was de uitdaging een stuk groter geweest. Vegetarisch eten is intussen zo mainstream dat niemand er meer van opkijkt. Ja misschien als je het wordt, maar dat gaat weer snel over.

Wil je zelf iets doen maar is vegetariër worden een brug te ver? Eet dan minder rundvlees! De methaanuitstoot van koeien is significant. Een interessante film om te kijken is Cowspiracy. Die film haalt wel alles uit de kast om je te overtuigen, maar het punt is duidelijk.

P.S. De volgende stap is natuurlijk veganistisch eten. Kaas is ongeveer even slecht voor het klimaat als kip, en op het houden van dieren is vaak wel wat aan te merken. De stap naar veganist wacht ik echter nog even mee. Eerst even vegetarisch zijn. Misschien zien jullie volgend jaar een nieuwe blogpost verschijnen.